For Inga Robøle Hegge er livet sjølv ein melodi. No debuterer ho som lyrikar med diktsamlinga Stort i smått, der naturen, minna og dei små augeblikka får ord.
– Heile dagen min er for det meste ein song, ofte med kjenslevare undertonar, seier ho.
Hegge er fødd og oppvaksen i ei fjellbygd i Valdres, men bur i dag på det ho sjølv kallar naturfagre Jeløy ved Moss. Ho er utdanna ved Norges musikkhøgskole, har gjeve ut album med eigne tekstar og musikk, og ho har skrive tekstar og musikk til fleire eigenproduserte musikkdrama. Stort i smått er den fyrste samlinga hennar med dikt.
Det vesle, det såre og det bortgløymde får sin plass i diktinga. Naturen er både kjelde og biletspråk, og fleire av dikta ber i seg minne og preg frå oppveksten under fjellet.
– Naturen ikring meg, den mangfaldige fuglesongen i lune skogar eller det vesle pipet frå den einslege, vesle fuglen oppe på fjellvidda, dei frodige åkrane nede på flatlandet og det karrige, bratte lendet i fjellbygda – kontrastane gjev meg inspirasjon og undring, seier ho.
I desse kontrastane finn diktinga rytmen sin. Mellom det høge og det låge, det varme og det kalde, gleda og sårheita. Sjølv dei minste hendingane i kvardagen kan opne for ettertanke og for humor.
– Ein fot som i vanvare trakkar ihel ei lita humle eller ei fluge som eg tiltenkt kastar ut på snøen, er små hende som gjev refleksjonar og eit humoristisk tilsnitt, seier forfattaren, og forset: – Det såre, men ogso den brusande gleda og elsk, får merksemda mi.
Hegge er gift, har to barn og fire barnebarn. Livet rommar mykje, og kanskje er det ikkje siste gongen lesarane høyrer frå henne. Sjølv let ho det stå opent:
– Kan det vera at ein liten roman er i emning?
David Espeland